Louis Paul Boon is eerder een romanschrijver dan een dichter, maar ook zijn succes bij vrouwen was niet legendarisch te noemen. Zijn verlangen was nochtans groot, wellicht nog groter dan zijn veelbesproken prentjesverzameling.
Het is dan ook met merkelijk plezier dat de auteur zich in 1971 op de poëziemarkt van Wetteren laat uitnodigen voor de verkiezing van Miss Poëzie. Met licht satirische ondertoon keurt hij de kandidaten, om ten slotte een eigenzinnige keuze te maken.

[Een portret van dichter Dylan Thomas,1997]

Een echte dichter moet dronken kunnen worden van een glas water, vond Henry David Thoreau. De man was een idealist. In werkelijkheid wemelt het in de poëzie van de getalenteerde roeshoofden.

“Il faut être toujours ivre” , schreef een van hen, de Franse dichter Charles Baudelaire.

“Mais de quoi ?
De vin, de poésie, ou de vertu, à votre guise.
Mais énivrez-vous”.

Maakt niet uit waar je dronken van wordt, vond hij, àls je maar dronken wordt. Met zijn vileine nevenschikking maakt hij duidelijk dat deugdzaamheid niet superieur is aan zuipen, maar  gewoon een andere methode om jezelf te ontvluchten in een artificieel paradijs. meer lezen …

Op de tiende poëziebiennale van Knokke in 1972 is er een speciaal kinderluik. Onder begeleiding van ernstige pedagogen wordt er bestudeerd hoe kinderen “het vers beleven”. Eén van deze pedagogen weet daarnaast te melden dat kinderen zonder dat ze het zelf weten eigenlijk poëzie maken. Zo moeilijk kan dat dan toch niet zijn ?