O ja? De poëziezomers in het dorpje Watou bewijzen al jaren het tegendeel. Je ziet er gedichten op straatstenen, glas en gevels, zomaar midden in de grote boze buitenwereld.
Als je even rondkijkt merk je trouwens dat bijna alles kan dienen als medium voor een gedicht.
Poëzie zou bezigheidstherapie zijn voor een klein kringetje intellectuelen en daarbuiten weinig tot niks bijdragen aan het welzijn van de mensheid. Gedichten schrijven is nutteloos en overbodig. Even rommelen in ons archief, en de bewijzen van het tegendeel stapelen zich op. Gedichten blijken nuttig op duizend-en-één manieren.
Gedichten zijn goed tegen lijfgeuren!
[Gelieve uw browser te updaten naar een recentere versie]
Dichten is maar zo moeilijk als je het zelf maakt, het kan ook kinderspel zijn. Er bestaan eenvoudige handleidingen die je stap voor stap doorheen het dichtproces leiden. Wie er zich met een minimum aan inspanning vanaf wil maken – één klik volstaat – gebruikt de Automatic Poetry Generator. Het programma Robopoem vraagt iets meer persoonlijke input: daar stel je eerst het gewenste rijmpatroon en metrum in, de computer doet de rest. Maar voor instant-poëzie heb je geen blitse internettoepassingen nodig.
In zijn bundel “De boom N” wou Peter Verhelst naar eigen zeggen de poëzie “kapot maken”. Voor het eerste dichtfragment staat het woordje “Play” afgedrukt, driehoekig symbooltje incluis. Op de laatste pagina staan de knoppen “Rewind” en “Random”. Een poëziebundel die denkt dat hij een i-pod is. Helaas: papieren bundels blijven stoïcijns statisch. Nee, dan kan je op het internet veel meer kanten uit.
