Poëzie. Voor vele mensen roept het woord nog altijd dit soort beelden op :

[Karel Jonckheere in 1969]

Maar poëzie kan ook anders. Luchtig, vermakelijk, als ode aan de dingen van alledag. De Zuid-Afrikaanse dichteres Riana Schepens was zo onder de indruk van de sms dat ze er volgend gedicht over schreef:

Gaston Durnez en Willem Elsschot lieten zich inspireren door ‘de straat’. Dat leverde gedichten op als “De rocker” en “Het skateboard.” Hier leest Paul Codde, gehuld in leren broek, beide gedichten voor ( dat daar nog geen gedicht over werd geschreven ).

En er is natuurlijk de absurde poëzie en de nonsenspoëzie die amper over iets gaat maar wel grappig is of gewoon leuk klinkt of rijmt.

[“Er woonde een kok in Mariënbad” van Daan Zonderland, gelezen door Francis Verdoodt, 1988]

Al lijkt dit soort poëzie ondraaglijk licht, bij nader inzien zitten er vaak wijze inzichten in verstopt. Het alledaagse en banale verwerken tot een goed gedicht is niet makkelijker dan over grote onderwerpen ronken, integendeel. Het vergt net zo goed observatietalent en een treffende pen.

[Annie M.G. Schmidt leest "De spin Sebastiaan" voor]
Meer Annie M.G.Schmidt op klara.be