O ja? De poëziezomers in het dorpje Watou bewijzen al jaren het tegendeel. Je ziet er gedichten op straatstenen, glas en gevels, zomaar midden in de grote boze buitenwereld.

Als je even rondkijkt merk je trouwens dat bijna alles kan dienen als medium voor een gedicht.

meer lezen …

In zijn bundel “De boom N” wou Peter Verhelst naar eigen zeggen de poëzie “kapot maken”. Voor het eerste dichtfragment staat het woordje “Play” afgedrukt, driehoekig symbooltje incluis. Op de laatste pagina staan de knoppen “Rewind” en “Random”. Een poëziebundel die denkt dat hij een i-pod is. Helaas: papieren bundels blijven stoïcijns statisch. Nee, dan kan je op het internet veel meer kanten uit.

meer lezen …