O ja? De poëziezomers in het dorpje Watou bewijzen al jaren het tegendeel. Je ziet er gedichten op straatstenen, glas en gevels, zomaar midden in de grote boze buitenwereld.
Als je even rondkijkt merk je trouwens dat bijna alles kan dienen als medium voor een gedicht.
Poëzie zou bezigheidstherapie zijn voor een klein kringetje intellectuelen en daarbuiten weinig tot niks bijdragen aan het welzijn van de mensheid. Gedichten schrijven is nutteloos en overbodig. Even rommelen in ons archief, en de bewijzen van het tegendeel stapelen zich op. Gedichten blijken nuttig op duizend-en-één manieren.
Gedichten zijn goed tegen lijfgeuren!
[Gelieve uw browser te updaten naar een recentere versie]
[Bekijk de volledige reportage op klara.be]
Laten we de uitvinders van de boekdrukkunst - wie het ook mogen zijn - dankbaar zijn. Dankzij hen kunnen we poëzie af en toe eens herlezen - in sommige gevallen best leuk omwille van de hoge kwaliteit, in andere gevallen best nuttig omwille van de onbegrijpelijkheid na een eerste lezing. meer lezen …
Nee, de poëzie is er niet enkel om te koeren over onbereikbare liefdes en het snikken van gebroken harten te sublimeren. De avontuurlijke dichter zoekt zijn heil even graag in gruwel en griezel.
Dominee Andras Pandy, de man die zes leden van zijn gezin vermoordde door hen op te lossen in zwavelzuur, inspireerde Luuk Gruwez tot een gedicht in zijn bundel “Allemansgek”. Tekstschrijver Fritz Van Den Heuvel verwerkte hetzelfde verhaal tot de vrolijke meezinger “Handy Pandy”. Een fragment:
[Man Bijt Hond, 2002]
Poëzie is ook perfect inzetbaar om routineklusjes te verlichten. Het aflezen van pagina’s lange verkeersproblemen kan een corvee zijn, zo weet radioman Lode Roels. Grootmeesters Benno Barnard en Koen Stassijns haalden zijn tekst daarom door hun magische dichtmolen en bewezen dat een snuifje ritme en rijm wonderen kan doen.
[Man Bijt Hond, 2000]
Kennen dichters de wereld van de macho’s niet? Kunnen ze geen vrouwen versieren? Zijn ze gesloten en wereldvreemd? Er zijn genoeg dichters die dit kunnen tegenspreken.
Neem nu Paul Snoek - oftewel Edmond Schietekat - een knappe man met een hoog James Deangehalte. Snoek was sportief, rijk en geliefd bij de vrouwen.
[Paul Snoek als motorcrosser, Vergeet niet te lezen, 1971]
Paul Snoek was een vlotte jongen die hield van snelle wagens. Zo kwam hij ook aan zijn einde. De dichter reed met zijn sportwagen in op een vrachtwagen. Zijn dood zorgde voor speculatie. Was het zelfmoord of een ongeval. Was hij depressief? Over zijn leven, werk en dood, werden enkele mooie documentaires gemaakt.
[Hugo Claus als vrouwenversierder, 1978]
Wie dichters nerds noemt, kent Hugo Claus niet.
Als een hippe en zelfzekere man zien we Claus opkomen in het tv-programma Zuid Noord. Hij is de verrassingsgast voor presentatoren Mies Bouwman en Johan Anthierens.
In de jaren zeventig is Hugo Claus hot. Hij haalt zich de jaloezie van alle mannen op zijn nek door zijn relatie met Sylvia Kristel. Claus gaat volledig op in zijn rol van vrouwenversierder.
[Luc De Vos in "Battle of the Poets"]
Zijn dichters watjes? Doetjes? Geen echte mannen?
Zuiderzinnen wou een einde maken aan dat poëtenimago. Het Antwerpse festival met optredens van dichters en schrijvers, sloot zijn editie 2006 af met “The Battle of the Poets”, een literaire boksmatch met als thema “pop versus poetry”. Stijn Meuris ging er naartoe als reporter voor “Alles uit de kast”.
Dichten is maar zo moeilijk als je het zelf maakt, het kan ook kinderspel zijn. Er bestaan eenvoudige handleidingen die je stap voor stap doorheen het dichtproces leiden. Wie er zich met een minimum aan inspanning vanaf wil maken – één klik volstaat – gebruikt de Automatic Poetry Generator. Het programma Robopoem vraagt iets meer persoonlijke input: daar stel je eerst het gewenste rijmpatroon en metrum in, de computer doet de rest. Maar voor instant-poëzie heb je geen blitse internettoepassingen nodig.
[Gedichten bij de prei, 2003]
Laten we eerlijk zijn: met de populariteit van poëzie is het in Vlaanderen maar droef gesteld. Volgens het Poëziecentrum Gent verkoopt een gemiddelde dichtbundel tussen de 300 en 500 exemplaren. Bij uitgeverij Querido, die het grootste aantal dichters in haar rangen heeft, verkoopt het merendeel van de dichtbundels minder dan duizend exemplaren. Een topper haalt zo’n 2000 à 3000 verkochte exemplaren. meer lezen …
Niets van dit filmpje begrepen? Het is een promotiefilmpje voor “Prince of Poets”, een immens populair televisieprogramma in de Arabische wereld. We kunnen het ons moeilijk voorstellen, maar in de Arabische landen is poëzie zo populair dat ze er een soort idool voor dichters houden.
Voor de eerste editie schreven zo’n vierduizend dichters van over de hele Arabische wereld zich in. Vijfendertig werden er gekozen voor de televisieshows waarin een vijfkoppige jury met gevestigde dichters en professoren zorgden voor de kritische noot. Miljoenen mensen in de Arabische wereld zaten aan de buis gekluisterd. De kijkcijfers van “De prins van de poëzie” overtroffen die van voetbalwedstrijden en reality-tv. Er werd massaal gestemd per sms. De winnende dichter kon naar huis met een cheque van een kwart miljoen dollar want geld spuit, zoals u weet, in de Arabische wereld gewoon uit de grond. meer lezen …
