[Juliette Gréco leest 'Minne' van Hadewych, 1966]

“Poetry is what is lost in translation”

Met deze oneliner veegt de Amerikaanse dichter Robert Frost op koninklijke wijze het idee van tafel dat poëzie voor vertaling vatbaar is. Als het aan hem lag, waren we gedoemd enkel gedichten te lezen in de talen die we beheersen en, laat ons eerlijk zijn, dat zijn er niet bijster veel.

Volgens vertaalwetenschapper Cees Koster ligt het romantische begrip ‘oorspronkelijkheid‘ aan de basis van de hardnekkige opvatting dat poëzie onvertaalbaar zou zijn: kunst hoort uniek en authentiek te zijn, dus elke poging tot herhaling (vertaling) doet afbreuk aan het origineel. Vertalers zijn verraders, ‘traduttore, traditore’, een strenge veroordeling die hen er niet van weerhoudt te blijven proberen. Gelukkig maar.

meer lezen …