1.

“Hier bij Ajax ligt mijn hart
een club, fascinerend, altijd apart.
Door velen genoemd naar godenzonen
voor mij, de bakermat van voetbaliconen”.

Dat zei Louis van Gaal, nu trainer van de Nederlandse voetbalclub AZ Alkmaar, toen hij op 10 oktober 2003 technisch directeur werd van Ajax.

Misschien is zijn tekst eerder een rijmelarij dan een gedicht. En erg goed klinkt het ook niet. Maar van Gaal deed wel wat veel mensen doen bij een speciale gelegenheid: iets gecondenseerd op papier zetten en het voorlezen of publiceren. Ze prutsen met de woorden, trekken zinnen uit elkaar en veranderen het ritme. Ze willen hun tekst laten rijmen met wat ze voelen of willen benadrukken.

meer lezen …

Passie, daar draait het om. Zowel in sport als in kunst. En dat trekt een aantal kunstenaars dan ook zo aan in sport. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te staan, vinden elkaar toch in de passie. In Nederland bestaat er zelfs een heel literair tijdschrift dat aan de nobele kunst van het voetballen gewijd is.

Herman de Coninck is een mooi voorbeeld. Hij hield van voetbal, en schreef een gedicht over Johan Cruijff - over de schoonheid van diens bewegingen. De Coninck droeg het gedicht ooit voor in de documentaire “Voetbalminnaars” van Erik Van Looy, filmregisseur (kunstenaar dus) én vurig supporter van FC Antwerp.

[De volledige documentaire kan u bekijken op klara.be]

meer lezen …

[Willie Verhegghe verheerlijkt Lance Armstrong, Tour 2004]

Willie Verhegghe heeft zich vooral een reputatie opgebouwd als wielerdichter. Zijn gedichten verheerlijken de heroïsche prestaties van wielermonumenten als Eddy Merckx of, zoals in dit filmpje, Lance Armstrong.

Af en toe wordt Willie Verhegghe een beetje spottend “de coureur” genoemd. Hij wordt niet altijd ernstig genomen door de serieuze dichters. “Maar daar heb ik me nooit iets van aangetrokken”, zegt Verhegghe. “Wielrennen is mijn passie. Dankzij mijn wielergedichten lezen mensen af en toe een gedicht die anders nooit poëzie zouden lezen.” meer lezen …